Aktualności


Drodzy Kapłani, Czcigodni Diecezjanie!

W duchu odpowiedzialności za wszystkich wiernych, zarówno tych, którzy z racji na wypełnianie obowiązków zawodowych służą innym i podejmują zleconą im pracę, jak i tych, którzy ze względu na wprowadzone od 25 marca br. nowe regulacje pozostają w domach rodzinnych, zobowiązuję wszystkich kapłanów do bezwzględnego przestrzegania zasad mających na celu ograniczenie rozprzestrzeniania się epidemii. Wszystkich wiernych proszę o zrozumienie sytuacji i przestrzeganie wprowadzonych poniżej rozporządzeń.

I. MSZA ŚWIĘTA

Wobec trwającej epidemii, przedłużam do odwołania dyspensę od obowiązku niedzielnej i świąte­cznej Mszy Świętej. Przypominam, że dyspensą objęte są osoby w podeszłym wieku, osoby z objawami infekcji (np. kaszel, katar, podwyższona temperatura, itp.), dzieci i młodzież szkolna oraz dorośli, którzy sprawują nad nimi bezpośrednią opiekę, osoby, które czują obawę przed zarażeniem oraz osoby, które nie będą mogły uczestniczyć w Eucharystii ze względu na ograniczenia państwowe.

Mając na uwadze ograniczenie zgromadzeń do 5 osób, co dotyczy również uczestników Mszy świętej, zachęcam wszystkich wiernych, by wobec niemożności udziału w celebracjach liturgicz­nych oddali Panu tę wielką ofiarę, jaką przynosi brak Mszy Świętej i uczestnictwa w Stole Eucharystycznym, żyjmy w komunii ze wszystkimi, którzy także z powodu braku kapłanów nie mają przywileju codziennego uczestnictwa w Świętej Ofierze (kard. João Braz de Aviz). Złożenie tej ofiary w bieżącym roku duszpasterskim, w którym w sposób szczególny pochylamy się nad tajemnicą Eucharystii, będzie wyrazem odpo­wiedzialności za Kościół, troski o siebie i miłości bliźniego. Ufam, że obudzi to także większą tęsknotę za Eucharystią i zaowocuje w przyszłości głębszym jej przeżywaniem. Niech w ramach limitu 5 osób, we Mszy świętej uczestniczą te, które zmówiły intencję.

Przy okazji zachęcam wszystkich wiernych, by raz jeszcze pochylili się nad materiałami duszpas­terskimi, które kapłani pozostawili podczas ostatniej wizyty kolędowej.

Przypominam kapłanom o szczególnym zachowaniu zasad higieny oraz o odpowiedzialności za świeckich współ­pracowników (m.in. ministrantów, organistów, kościelnych itp.). Stąd wydaje się słuszne, by w naj­bliż­szych dniach ściślejszej izolacji w miarę możliwości zrezygnować z ich posługi.

Przepisy dotyczące przeżywania Eucharystii stosuje się zarówno do Mszy świętych w dni powsze­dnie, niedziele (również Niedziela Palmowa), jak i uroczystości wielkanocnych, zarówno w stosunku do kościołów parafialnych, jak i filialnych.

II. POGRZEBY

Obrzędy pogrzebu należy sprawować według trzeciej formy pogrzeby katolickiego tj. jedynie stacji przy grobie z wydłużeniem jej, o ile okoliczności na to pozwolą, o procesję od bramy cmentarnej. Uczestnikami może być jedynie pięciu przedstawicieli najbliższej rodziny. W obecnej sytuacji, modlitewne czuwanie przy zmarłym ogranicza się do domowej modlitwy w rodzinach. Mszę świętą żałobną z udziałem wiernych należy odprawić w innym terminie. W dniu pogrzebu, kapłan może celebrować Mszę świętą żałobną bez udziału wiernych i ciała zmarłego.

III. KOMUNIA ŚWIĘTA

Należy powstrzymywać się od wynoszenia Najświętszego Sakramentu poza świątynię, za wyjąt­kiem zanoszenia Komunii świętej w formie wiatyku. Na czas epidemii zawieszam posługę nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej. Posługę sakramentalną wobec osób chorych i w podesz­łym wieku ograniczam do wypadków niebezpieczeństwa śmierci. Ich samych proszę, by przyjmowali Komunię świętą duchową, a swoje choroby, cierpienia i modlitwy ofiarowali w intencji personelu medycznego i służb państwowych. Zalecenia te dotyczą także kapelanów szpitali i zakładów zamkniętych.

IV. SPOWIEDŹ

Nie rezygnujemy ze spowiedzi sakramentalnej. Ci, którzy pragną z niej korzystać, powinni umówić się na nią telefonicznie z kapłanem. Jest ona możliwa w kościołach, kaplicach i innych stosownych miejscach, z zachowaniem wszelkich środków ostrożności. Zgodnie z zaleceniami Penitencjarii Apostolskiej w obecnej sytuacji (…) podczas indywidualnego sprawowania sakramentu pojednania, należy zwracać szczególną uwagę na to, aby spowiedź odbywała się w przewietrzonym miejscu poza konfesjonałem, z zachowaniem odpowiedniego dystansu, przy użyciu masek ochronnych, zwracając absolutną uwagę na sakrament i niezbędną dyskrecję.

Warto pamiętać, że żal doskonały, płynący z miłości do Boga nad wszystko umiłowanego, wyra­żony przez wiernych w szczerej prośbie o przebaczenie (takiej, jaką penitent jest obecnie w stanie wyrazić), i któremu towarzyszy votum confessionis, czyli stanowcze postanowienie, aby jak najszybciej przystąpić do spowiedzi sakramentalnej, pozwala uzyskać im przebaczenie grzechów, nawet śmiertelnych (por. KKK, nr 1452).

Przypominam, że Kościół nie dopuszcza możliwości sprawowania sakramentu pokuty i pojedna­nia przez środki komunikacji elektronicznej takiej jak telefon, Internet itp. Stolica Apostolska nigdy nie zezwoliła na spowiedź „na odległość” (por. Denzinger, nr 1994) i wskazuje, że w przestrzeni wirtualnej „nie ma sakramentów” (Papieska Rada ds. Środków Społecznego Przekazu, „Kościół a Internet” z dnia 22.02.2002 w pkt. II).

V. NABOŻEŃSTWA

Wszystkie przepisy dotyczące ilości uczestników w celebracjach liturgicznych należy stosować również do nabożeństw pobożności ludowej (droga krzyżowa, gorzkie żale). Odnosi się to także do całodziennych adoracji Najświętszego Sakramentu. Możliwa jest indywidualna adoracja Pana Jezusa w tabernakulum w godzinach otwarcia świątyń.

 VI. SPOTKANIE MŁODYCH ARCHIDIECEZJI PRZEMYSKIEJ

W zaistniałej sytuacji informuję, że nie są planowane żadne zewnętrzne uroczystości, związane z przeżywaniem Spotkania Młodych w Niedzielę Palmową, zarówno w kościołach stacyjnych, jak i we własnych parafiach. Zachęcam wszystkich do duchowej łączności z Papieżem Franciszkiem i młodymi całego świata. W indywidualnej modlitwie można skorzystać z materiałów umiesz­czanych na stronie mlodziez.przemyska.pl.

VII. TRIDUUM PASCHALNE

W nawiązaniu do dekretu Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów „W czasie COVID-19” z dnia 19 marca 2020 roku, biorąc pod uwagę obecną sytuację sanitarną w Polsce, przekazuję niniejszym regulacje dotyczące przeżywania Triduum Paschalnego:

1. Msza Krzyżma z poświęceniem świętych olejów zostanie odprawiona przez Metropolitę Przemyskiego w Bazylice Archikatedralnej w Przemyślu bez udziału kapłanów i wiernych. Dotychczasowe oleje święte należy używać do czasu ustania zagrożenia epidemicznego. Po tym okresie poświęcone w tym roku oleje będzie można odebrać w parafii archikatedralnej. Odwołuje się tradycyjne, wspólne życzenia świąteczne i towarzyszące im wręczenie odznaczeń dla osób świeckich czy godności kościelnych.

2. Zgodnie z postanowieniem Stolicy Apostolskiej, kapłani mają możliwość celebracji Mszy Wieczerzy Pańskiej wyłącznie w kościele parafialnym (z zachowaniem zasad podanych w pkt. I) lub w innym odpowiednim miejscu, ale bez udziału wiernych. Pomija się w tej liturgii procesję z Najświętszym Sakramentem do Ciemnicy, a Najświętszy Sakrament powinien być przecho­wywany w tabernakulum. Kapłani, którzy nie mają możli­wości odprawienia Mszy św., powinni zamiast niej odmówić nieszpory (por. Liturgia Godzin).

3. Kapłani mogą sprawować Liturgię Wielkiego Piątku wyłącznie w kościołach parafialnych, z zacho­waniem zasad podanych w pkt. I. W Modlitwie powszechnej należy dodać następujące wezwanie (po 9, a przed 10): „Módlmy się za tych, którzy cierpią z powodu pandemii na całym świecie oraz za wszystkich, którzy opiekują się nimi i walczą z chorobą, aby nie utracili nadziei.” Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan modli się: „Boże, Twoja wola kieruje wszystkimi chwilami naszego życia, † przyjmij modlitwy, które składamy za chorych braci i siostry oraz opiekujących się nimi, aby wyprosić dla nich Twoje miłosierdzie, * i przemień naszą obawę w radosne dziękczynienie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen”.
Na zakończenie liturgii Wielkiego Piątku przenosi się Najświętszy Sakrament do symbolicznego Grobu Pańskiego bez procesji. Istnieje możliwość indywidualnej adoracji Najświętszego Sakra­mentu z zacho­waniem przepisów dotyczących liczby uczestników tak jak podczas Mszy świętej.

4.Wielką Sobotę nie organizujemy tradycyjnego błogosławieństwa pokarmów. Proszę wiernych, aby w każdej rodzinie w poranek wielkanocny zostało przeprowadzone Błogosławieństwo stołu (formuła dostępna z załączniku).
Możliwość indywidualnej adoracji Najświętszego Sakramentu przy Grobie Pańskim, z zachowa­niem przepisów dotyczących liczby uczestników, tak jak podczas Mszy świętej, może trwać do rozpoczęcia Wigilii Paschalnej, kiedy to należy ją zakończyć i nie wznawiać po zakończeniu liturgii. Przy Grobie Pańskim nie pełnią warty strażacy ani inne służby.

5. Liturgię Wigilii Paschalnej, z zachowaniem ograniczenia uczestników do 5 osób, rozpo­czynamy w prezbiterium od odmówienia przewidzianych modlitw przy paschale. Następnie nale­ży zapalić paschał (np. od świecy), jeden raz zaśpiewać słowa: „Światło Chrystusa” i przejść do Orędzia Wielkanocnego. W czasie „Liturgii chrzcielnej” należy tylko odnowić przyrzeczenia chrzciel­ne (por. Missale Romanum, s. 371, n. 55). Potem następuje „Liturgia Eucharystyczna”.

Po liturgii Wigilii Paschalnej i w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego nie urządzamy procesji rezurekcyjnej i nie stosujemy pokropień wodą święconą. Chrzty z uroczystości Zmartwychwsta­nia Pańskiego należy przełożyć na inny czas.

Kwestię ilości osób mogących brać udział w Eucharystiach sprawowanych w Niedzielę Zmar­twych­wstania, rozstrzygną rozwiązania państwowe, które będę w tym dniu obowiązywać.

VIII. ZGROMADZENIA ZAKONNE

Na mocy wytycznych Stolicy Apostolskiej, postanawiam, aby wszystkie osoby życia konsekro­wanego, przebywające w domach zakonnych na terenie Archidiecezji Przemyskiej, bezwzględnie zachowywały zasadę pozostawania w domu. Dotyczy to najbliższych dni, jak również uroczystości związanych z Triduum Paschalnym. Msze święte i celebracje Triduum Sacrum w kaplicach zakonnych możliwe są jedynie w przy­padku, gdy na terenie domu zakonnego mieszka kapelan, który dotychczas pełnił tę funkcję. W przypadku braku takiego kapłana, zachęca się wspólnoty zakonne, by – podobnie jak wierni świeccy – korzystały z transmisji radiowych i telewizyjnych.

IX. UROCZYSTOŚCI I KOMUNII ŚWIĘTEJ

W duchu odpowiedzialności za zdrowie dzieci i ich rodzin, odwołuję wszystkie uroczystości zwią­zane z I Komunią świętą, bez względu na ilość dzieci mających do niej przystąpić w poszcze­gólnych parafiach. Nowe terminy zostaną ustalone we wspólnotach parafialnych, we współpracy z rodzicami dzieci pierwszo­komunijnych, a same uroczystości będą mogły odbyć się dopiero po wznowieniu nauki w szkołach. Rodziców proszę, aby wykorzystali ten czas na lepsze przygo­towanie religijne dzieci do czekających je uroczystości.

W tym trudnym dla nas wszystkich czasie, szukajmy Pana Boga i Jego mocy na modlitwie. Powierzajmy ufnie nasz los Bożej Opatrzności i módlmy się o wypełnienie woli Bożej. Nas samych i całą wspólnotę Kościoła, polecajmy wstawiennictwu Matki Bożej Jackowej, św. Walentego, św. Dobrego Łotra, św. Józefa Sebastiana Pelczara oraz bł. Jana Wojciecha Balickiego.

W dniu Zwiastowania Pańskiego z serca wszystkim błogosławię

/-/ ✠ Adam Szal
Metropolita Przemyski

/-/ ks. Bartosz Rajnowski
Kanclerz Kurii

 



19 luty 2020r. należy do najważniejszych dni w historii naszej parafii. Oto w godzinach dopołudniowych w Krakowie z rąk ks. Kardynała Stanisława Dziwisza, osobistego sekretarza Papieża, już św. Jana Pawła II, delegacja z naszej parafii na czele z naszym ks. Proboszczem Marianem Fortuną otrzymała relikwie krwi naszego Wielkiego Rodaka dla naszej wspólnoty.

Zostały one następnie przewiezione do naszej świątyni i uroczyście powitane.

Przed godz. 17.00 rozpoczęło się przygotowanie do tej pięknej uroczystości pieśniami wykonywanymi przez naszą parafialną scholę.

Tuż przed godziną 17 na placu kościelnym ustawiły się poczty sztandarowe z naszych szkół podstawowych i ochotniczych straży pożarnych, by dodać rangi tej uroczystości. Syrena strażacka oznajmiła zgromadzonym tłumnie wiernym o przybyciu parafialnej delegacji z relikwiami.

W uroczystej procesji relikwie zostały wprowadzone do świątyni i umieszczone przed ołtarzem, po czym nastąpił obrzęd poświęcenia relikwiarza dokonany przez ks. Kanonika Adama Husa, proboszcza z Hadli Szklarskich.

Zanim rozpoczęła się Msza Święta uczniowie ze Szkoły Podstawowej imieniem św. Jana Pawła II w Wólce Hyżneńskiej przedstawili w artystyczny sposób sylwetkę Ojca Świętego i Jego drogę do świętości. Przepięknie wyrecytowane teksty i poruszająca muzyka wywołały na uczestnikach ogromne wrażenie.

W czasie uroczystej Mszy świętej , której przewodniczył ks. Proboszcz Marian Fortuna gorąco dziękowaliśmy Bogu za ten otrzymany Skarb, który zastanie w naszej świątyni już na zawsze.

Była to niezwykła i radosna uroczystość. Oto do naszego kościoła przybył w znaku relikwii umiłowany przez nas św. Jan Paweł II, nasz papież, nasz rodak. Ten sam, z którym spotykaliśmy się podczas pielgrzymek, który do nas przemawiał i nas nauczał, którego święte życie i odchodzenie do Domu Ojca były najbardziej przejmującymi rekolekcjami.

W trakcie Mszy świętej Uroczystej Mszy Świętej piękną homilię przybliżającą postać Św. Jana Pawła II wygłosił Ks. Kanonik Adam Hus. Wspominał między innymi o tym, że Papież był człowiekiem modlitwy, żył z Bogiem i dla Boga, i jednoczył się z Bogiem przez modlitwę. Do tego wszystkiego dorastał od początku swojego życia. Już od młodych lat był pilnym i obowiązkowym uczniem.

Kaznodzieja przypomniał, że Ojciec Święty nigdy nie żałował czasu na modlitwę, zawsze musiał go mieć tyle, ile uznał za stosowne. Rozpoczynał swoje modlitwy od pacierza, którego uczymy się przystępując do I Komunii św., a więc od „Ojcze nasz”, „Zdrowaś Maryjo”, „Wierzę w Boga”, 10 Przykazań Bożych, 5 przykazań kościelnych, prawd wiary, modlił się też o dary Ducha Świętego, codziennie śpiewał Godzinki, odmawiał, jak miał czas, wszystkie litanie. Nie dzielił swojego życia na zajęcia i modlitwę. Jego życie było po prostu modlitwą. Słowa kaznodziei zostaną na długo w naszej pamięci i sercu.

Po zakończonej Mszy Świętej mieliśmy możliwość ucałowania relikwii i skierowania do Świętego osobistych próśb, związanych z problemami w rodzinach, pracy i naszej Ojczyźnie. Na pamiątkę tej pięknej i jakże radosnej uroczystości otrzymaliśmy okolicznościowy obrazek z wizerunkiem Jana Pawła II.

Od 19 lutego 2020r. św. Jan Paweł II zamieszkał w naszym kościele. Mamy nadzieję, że bliskość świętego poprzez znak jego relikwii pozwoli nam częściej wracać do jego myśli, nauczania i postawy, że będzie nas zachęcać do codziennej modlitwy, że pomoże nam kroczyć drogą świętości i prawdy. Módlmy się, byśmy umieli wykorzystać ten dar, byśmy wsparci orędownictwem św. Jana Pawła II zatęsknili za swoją osobistą świętością.

Dziękujemy Ks. Marianowi Fortunie oraz wszystkim zaangażowanym w starania aby relikwie św. Jana Pawła II były na zawsze w naszej parafii. A my każdego 16 dnia miesiąca będziemy uczestniczyć w nabożeństwie ku czci Św. Jana Pawła II i z wielką wiarą modlić się przez Jego wstawiennictwo o potrzebne łaski:

„JANIE PAWLE II, NASZ ŚWIĘTY ORĘDOWNIKU,
UFAMY W MIŁOSIERDZIE BOŻE
I MOC TWEJ PAPIESKIEJ MODLITWY.
PRAGNIEMY PRZEZ JEZUSA I MARYJĘ
ZA TWOIM PRZYKŁADEM ZBLIŻAĆ SIĘ DO BOGA…”


Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z tego wydarzenia w galerii


Zarządzenie arcybiskupa Adama Szala w sprawie koronawirusa

Treść zarządzenia kliknij


Moi Drodzy! Co roku, kiedy przychodzi kolejna Środa Popielcowa i czas Wielkiego Postu wielu z nas staje z tym samym pytaniem: co by tu postanowić, zaplanować tak od siebie na ten Wielki Post?

Rodzą się w naszej głowie bardziej lub mniej oryginalne postanowienia, które mają nam stworzyć poczucie dobrze rozpoczętego okresu nawrócenia. Tylko ile z tych naszych pokutnych planów jesteśmy w stanie zrealizować?

Ktoś powie, że nie jest najważniejsze, jak daleko zajdziemy, ważne, aby wyruszyć. Tylko czy na tym polega istota Wielkiego Postu? Na udowodnieniu sobie, że potrafię przez czterdzieści dni nie jeść czekolady, nie palić papierosów, nie pić piwa, nie tracić godzin przy komputerze?

Jeżeli odkrywamy w sobie zalążki jakiegoś zniewolenia, to nie ma co czekać na Popielec. Nie wystarczy się nauczyć panowania nad sobą, odmawiania sobie przyjemności. Trzeba jeszcze wiedzieć, po co to robię.

Do czego to ma mnie doprowadzić?

Post jest doświadczeniem braku, głodu, nienasycenia. Ma on na celu uwrażliwić każdego z nas na Boga. Pomaga nam zrobić trochę miejsca, wygospodarować chwilę czasu dla Tego, który w moim życiu powinien być na pierwszym miejscu.

Wielki post ma być okazją do obudzenia w nas pragnienia Boga, który niestety zbyt często przegrywa z innymi pragnieniami, potrzebami i niezmiernie pilnymi sprawami.

Może w tym roku spróbować zrezygnować z wielkich duchowych planów nawróceń i wyrzeczeń na rzecz cichej codziennej wierności osobistej modlitwie i naszym zwykłym obowiązkom, z których składa się życie. Jest to z pewnością mniej spektakularne.

Jednak kiedy potraktujemy to z gorliwością i wiarą, owoce naszych działań mogą zacząć wykraczać daleko poza okres czterdziestu dni duchowych wyrzeczeń. W głębi serca przecież pragniemy trwałych śladów nawrócenia, które zbliży nas do Boga i pozwoli być bardziej.

I w trakcie tego czasu pokutnego Chrystus wzywa do trzech spojrzeń.

Pierwsze dotyczy naszych dobrych czynów. Czy szukamy w nich pochwały ze strony ludzi, czy też uznania ze strony Boga?

Drugie spojrzenie dotyczy naszego życia religijnego i jego praktyk. Czy liczymy się z opinią ludzi, czy z opinią Boga?

Trzecie spojrzenie dotyczy naszego wyrzeczenia, rezygnacji z tego, co nas tuczy, co nam szkodzi, co nas zniewala. I tu trzeba postawić pytanie: Czy w tej rezygnacji liczymy się z opinią ludzi, czy z opinią Boga?

W tych trzech wymiarach – dobre czyny, modlitwa, wyrzeczenie – jest zawarta cała mądrość człowieka. Piękno życia polega na tym, by w czynieniu dobra, w modlitwie i w wyrzeczeniu Bóg był z nas zadowolony. To Jego zadowolenie jest źródłem naszego prawdziwego szczęścia.

Wielki Post to czas życia na oczach Boga, a nie na oczach ludzi. Życia, które podoba się Bogu, a nie ludziom. To czas odważnego sprzeciwiania się opinii środowiska, które zawsze chce nas sobie podporządkować.

I przypomina mi się następująca historia, którą może warto przemyśleć sobie w tym czasie głębokiej refleksji:

Na wesele, które odbyło się w małym miasteczku przybyło mnóstwo gości. Ksiądz proboszcz przywitał młodą parę w drzwiach świątyni, jak nakazuje tradycja, po czym wprowadził młodych do kościoła. Para była wyjątkowa, panna młoda była bowiem córką burmistrza, stąd ksiądz proboszcz przygotował odpowiednie kazanie. Po zakończeniu ceremonii ślubnej wszyscy goście ustawili się w kolejce, aby złożyć życzenia młodej parze. Była wśród nich także babcia panny młodej. Kiedy nadeszła jej kolej na składanie życzeń, wręczyła swojej wnuczce niecodzienny prezent: lustro, krzyż i miotłę. Zdziwiona dziewczyna zapytała: - Babciu, po co mi to? - Babcia uśmiechnęła się, po czym rzekła: Miotła – jest po to, abyś zamiatała przed swoimi drzwiami serca, a wtedy będziesz żyła ze wszystkimi w zgodzie. Lustro – ma ci służyć do tego, abyś obserwowała w nim zmiany swojego życia, a wtedy zachowasz pokój i szczęście. A jeśli będziesz miała życiowe problemy i cierpienia, to spójrz na Krzyż i pamiętaj, że do nieba trzeba iść taką drogą jak Chrystus. Mija kolejny tydzień Wielkiego Postu. Co zrobisz w tym czasie? Czy zrobisz coś w ogóle by zmienić swoje postępowanie i życie? Nie zmarnuj tego czasu, który daje Ci Pan Bóg, a który Ci jeszcze pozostał!!!

Na wesele, które odbyło się w małym miasteczku przybyło mnóstwo gości. Ksiądz proboszcz przywitał młodą parę w drzwiach świątyni, jak nakazuje tradycja, po czym wprowadził młodych do kościoła. Para była wyjątkowa, panna młoda była bowiem córką burmistrza, stąd ksiądz proboszcz przygotował odpowiednie kazanie. Po zakończeniu ceremonii ślubnej wszyscy goście ustawili się w kolejce, aby złożyć życzenia młodej parze. Była wśród nich także babcia panny młodej. Kiedy nadeszła jej kolej na składanie życzeń, wręczyła swojej wnuczce niecodzienny prezent: lustro, krzyż i miotłę. Zdziwiona dziewczyna zapytała: - Babciu, po co mi to? - Babcia uśmiechnęła się, po czym rzekła: Miotła – jest po to, abyś zamiatała przed swoimi drzwiami serca, a wtedy będziesz żyła ze wszystkimi w zgodzie. Lustro – ma ci służyć do tego, abyś obserwowała w nim zmiany swojego życia, a wtedy zachowasz pokój i szczęście. A jeśli będziesz miała życiowe problemy i cierpienia, to spójrz na Krzyż i pamiętaj, że do nieba trzeba iść taką drogą jak Chrystus.

Przed nami kolejny Wielki Post. Co zrobisz w tym czasie? Czy zrobisz coś w ogóle by zmienić swoje postępowanie i życie? Nie zmarnuj tego czasu, który daje Ci Pan Bóg!!!



Po radosnym adwentowym oczekiwaniu przyszedł czas na jakże radosne święta Bożego Narodzenia. Już tradycyjnie, po uprzednim uroczystym poświęceniu opłatków na stół wigilijny, kiedy trzymając je w ręku składaliśmy sobie życzenia płynące prosto z serca, zgromadziliśmy się o północy w naszej parafialnej świątyni, by wzorem pastuszków jako pierwsi Pasterką witać przychodzące na świat dziecię Jezus.

Na samym początku Pasterki przy głosie trąbki i radosnym naszym śpiewie kolędy „Wśród nocnej ciszy”, uroczyście została wniesiona zapalona świeca Caritas i złożona została w żłobku Boża Dziecina. Przez cały okres Bożego Narodzenia śpiewem pięknych kolęd i pastorałek w wykonaniu naszej parafialnej scholii radowaliśmy się z przyjścia Bożego Dzieciątka na świat i do naszych serc.

Radość tę przybliżyły nam nasze kochane dzieci ze Szkoły Podstawowej im. Św. Jana Kantego z Grzegorzówki odgrywając w naszej świątyni 29 grudnia w niedzielę Świętej Rodziny jasełka. W sposób dobitny ukazały nam jak niestety w sposób „nowoczesny” czasem odbywają się przygotowania do świąt i sama wigilia i jak narodzony Jezus potrafi przemienić nasze serca.

Kolejnym radosnym wydarzeniem było święto Trzech Króli i nasz już kolejny mini orszak Trzech Króli. Cieszy fakt, że coraz więcej osób w przybraniach różnych postaci związanych z Bożym Narodzeniem i misjami w nim uczestniczy począwszy od najmłodszych naszych pociech po najstarszych. Wielkie podziękowania należą się rodzicom, którzy pomagają swoim dzieciakom w tych przygotowaniach.

19 stycznia zgromadziliśmy się w remizie OSP w Grzegorzówce, by we wspólnocie parafialnej jeszcze raz przeżyć radość Narodzenia Pana, podzielić się z każdym opłatkiem, kolędować i gościć się ciastem, kawką i herbatką.

Na samym początku tego spotkania nasze kochane dzieciaki ze Szkoły Podstawowej im. Św. Jana Pawła II przedstawiły pięknie jasełka, a my wszyscy włączaliśmy się w radosny śpiew kolęd.

Po chwili rozpoczęliśmy drugą część mającą na celu uszanowanie naszych Babć i Dziadków z racji ich święta. Wspaniale uczyniły to maluchy.

Następnie pięknie zaprezentowały się dziewczęta z naszej parafialnej scholii wykonując kilka kolęd. Był także i czas na kabaret o szalonej babci i czerwonym kapturku w wykonaniu naszej Parafialnej Grupy Teatralnej „Rodzina”. Był także czas na wspólny śpiew, konkursy. Radości było co niemiara. Na koniec kolędowała z nami grupa muzyczna z Zabratówki „Ósemka”, z którą zakończyliśmy nasze radosne spotkanie opłatkowe.

Wszystkim za trud i wysiłek przygotowania tej uroczystości dziękujemy. Było to dla nas wszystkich jakże radosne podsumowanie okresu Bożego Narodzenia.


Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z tego wydarzenia w galerii


Wydarzenia z poprzednich lat zostały przeniesione do "Archiwum wydarzeń"

Duszpasterze